مقالات صنایع دستی

معرق

 اما در شیوه جایگزین تکنیک کار کاملاً متفاوت است. در این شیوه، ابتدا طرح مورد نظر، روی چوب زمینه که قطر اندکی دارد، انداخته شده و تکه­های اشکال مورد نظر برش خورده و خارج می­شودو زمینه به صورت شابلن در می­آید. سپس همان اشکال خارج شده، روی چوب­های دیگر بر اساس رنگ مورد نیاز، با همان قطر چوب زمینه برش خورده و درون جای خالی قرار می­گیرد. سپس سنباده و پولیش زده می­شود. این شیوه به حدی ظریف است که در نگاه اول، نقاشی روی چوب به نظر می­رسد.

از لحاظ تاریخی، عده ای تاریخ معرق را به هزاره پنجم قبل از میلاد می­رسانند و به شانه ای چوبی اشاره می­کنند که از کاوش­های باستان­شناختی شهر سوخته به دست آمده است. اما در کل، به علت ماهیت چوب که ماندگاری کمی دارد، نمونه­های بسیار اندکی از آثار معرق تاریخی بر جای مانده است.

از آغاز قرن بیستم استادانی مانند احمد رعنا، احمد امامی، خلیل امامی و علی امامی به این کار مشغول بودند.

انروزه در ایران رشته معرق دارای استادان بسیار متخصص و هنرمندی است که از میان آنان می توان به سید کمال میرطیبی، مهران امیراینانلو (بنیانگذار معرق تفکیک رنگ) و محسن کاوه( بیانگذار معرق جایگزین) اشاره کرد.

از مشهورترین شهرهایی که منبت در آن­ها رواج دارد می­توان تهران و اصفهان را نام برد.